thoughts and ideas...

Φίλοι και Συνοδοιπόροι η σημερινή σκέψη ερχεται απο μια στενόχωρη συζήτηση που ειχα πριν λίγες ημέρες. Δε θα αναφερθώ στο θεμα αυτής, απλά μου σφηνώθηκε μια πρόταση στο μυαλό απο τότε και προσπαθω να καταλάβω τι γίνεται με εμενα.

Εκεί που μιλάγαμε λοιπόν, ο συνομιλητής μου λεει 'Αν δε το κάνεις δε θα μαθεις'. Απο τότε προσπαθώ να καταλάβω αν εγω - εμείς στη ζωή μας το κάνουμε αυτό ή απλά εχουμε παραιτηθεί. Μιλάω για παραίτηση μιας και αφού δε το κάναμε παραιτηθήκαμε. 

Για να απαντήσω σε αυτό ερώτημα - αν εχω παραιτηθεί η 'την παλεύω ακόμα' σκέφτηκα να γραψω σε ενα χαρτί απο τη μια πλευρά τα οσα θα ήθελα να κανω, να ειμαι και απο την άλλη τα οσα ηθελα και έκανα. Τεμπέλιασα. Βαρέθηκα να το κανω αυτό (μαλλον ηξερα το αποτέλεσμα και για αυτό δε το έκανα). Άρχισα λοιπόν αλλους τρόπους για να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα. Οπότε σκεφτηκα να κανω πείραμα σα θετικός επιστήμονας που ειμαι.

Το βραδυ που πέφτω να ξαπλώσω θα μου περάσει απο το μυαλό μια σκέψη. Έστω τώρα οτι πεθαίνω, εχω κανει ολα αυτά που θα ήθελα ή δεν ειμαι ακόμα ετοιμος καθώς εχω πράγματα στη μεση ππου  αφησα στη μέση ή δεν εκανα. Έκανα αυτό το πείραμα και μερικά χρονια πρίν - οχι πολλά και ενιωθα οτι ημουν ετοιμος. Δηλαδή για εκείνη τη δεδομένη στιγμή, την ηλικία μου, τις γνώσεις μου, τις δυνατότητες μου, το μυαλό μου είχα κανει ολα οσα ήθελα και ονειρευόμουν. Οπότε αν ηταν να πεθάνω, δε θα είχα κανένα παράπονο απο τη ζωή.

Κάνω λοιπόν το ίδιο πείραμα και τώρα και δυστυχώς αποτυχία. Το πείραμα δείχνει οτι δεν εχω κανει πολλά απο οσα θα ήθελα το τελευταίο διάστημα... Χμ, καθόλου καλό. Απογοητευτιό δεν ειναι αυτό; Να νιώθουμε οτι δεν εχουμε κανει πράγματα;

Τις πταίει αραγες;

Με πιάνουν λοιπόν απο σήμερα το πρωί οι σκέψεις - ευτυχώς δε πέθανα κατά τη διάρκεια της νύχτας και μου δίνεται η ευκαιρία να επανορθώσω τα κακώς κείμενα. 

Τι φταίει λοιπόν και νιώθουμε οτι δεν εχουμε κανει πράγματα; Ισως τα χρήματα; Μπα... τα χρηματα ειναι το τελευταίο ισως που μετράει. Ο συνομιλητής είχε δωσει και απάντηση σε αυτό το ερωτημα το οποίο τοτε δε το σκέφτηκα αλλά τωρα κατάλαβα ποση απογοήτευση έκρυβε....

'Δεν εχω τη διάθεση να προσπαθήσω για κατι το οποίο θα παει στραβά'....

Τόσο απογοητευτικό. Δεν είχε, δεν εχω τη διάθεση να κανω πράγματα; Δεν εχω τη διάθεση να προσπαθήσω; Ισως γι αυτό εχω μείνει πίσω; Γιατί δεν εχω τη διάθεση να παλέψω.

Αυτό ομως μου κρύβει πράγματα. Μου κρύβει τη δυνατότητα να μάθω, να μάθω το αποτέλεσμα. Οπότε και να ειμαι ετοιμος να πεθάνω μιας και εχω πράγματα στη μέση...

Τελικά που φθάνω;

Τελικά φθάνω στον αποψινό μου περίπατο στο πάρκο και να θυμηθώ εκείνες της ημέρες με την Έλενα που ενω δε μπορούσα να συνεχίσω στη προπόνηση αυτή φωναζε ακόμα πιο δυνατά και έλεγε 'Δε Σταματάμε Τώρα' . Και τελικά είχε δικιο. Δε σταμάτησα τοτε και τελικά κατάφερα οσα ηθελα στο Κick Boxing τότε.

Αρα μήπως είναι η στιγμή να ξαναβάλω τα γάντια του Box και να ξαναδώσω τις μάχες μους; Γιατί αν δε δώσω τις μάχες μου, αν δε προσπαθήσω δε θα μάθω....